Normalde İstanbul’da yemek masasında yazıyorum ya da büromdaki masamda. O yüzden yazı masamın üzerinde ekmek kırıntıları ya da dava dosyaları bolca bulunuyor. Antalya’ya geldiğimde, kızım yoksa onun masasını ‘ödünç’ alıyorum. Fotoğraftaki masa da aslında kızıma ait. 😊 Olmazsa olmaz her zaman yanımda olan küçük not defterim ve metinlerin ilk halini yazdığım karalama defterim masada mutlaka bulunur. Yazı Fikri Defteri genellikle metne başlayana kadar bana eşlik eder. Betimle Defterime kimi dosyalarımda sıklıkla bakarım, kimindeyse kapağını bile açmam. Anekdot Defteri ise bu dosya özelinde sıklıkla başvurduğum ve masamdan ayırmadığım yaverim oldu. Bu kitap üzerine çalışırken kimi eski dava dosyalarımdan, ders notlarımdan, hukuk kitaplarından faydalanıyorum, onları temsilen masaya da bir dava dosyası ekli. Normalde bir kenarda çay ya da kahve bardağı durur ama bu fotoğraf demlik tükendikten sonra çekildiğinden onu göremiyorsunuz.
Uzunca bir aranın ardından kurmacaya ve romana geri döndüğüm Kıyıya Paralel’in ilk yazımını geçen yaz sonu bitirmiştim. Piyasaya çıkışı Haziran’ı buldu. Bu yazsa masamda bir başka roman var. Adı henüz belli değil. Avukat Öyküleri, başlığı altında yazıyorum. Bir yandan da Akköy Dergisi’nde tefrika ediyorum. Gerçekliği eğip büken bir metin. Suç, suçlu, mağdur hikâyelerini bozulmuş bir gerçekliğin içinde okura vermeye çalışıyorum. Kıyıya Paralel’de bildik sularımdan çıkıp mizahi bir dil kullanmıştım. Bunda da ironi ve mizah devam ediyor, felsefe ve sosyoloji tartışmalarıyla birlikte insan hikâyeleri anlatıyorum. Bir strateji oyunu ya da sayfa aralarına ipuçları yerleştirilmiş bir dava dosyası gibi ilerliyorum. Bu da beni oldukça heyecanlandırıyor ve okurun tepkisini görmek için sabırsızlandırıyor. Ama hukuki tabirle ifade edecek olursam soruşturma aşamasındayım henüz iddianameyi bile hazırladım, kovuşturma ve kararın yazımına kadar önümde daha çok yolum var.
Yazı yazdığım her masa benim için nefes aldığım oksijen kapsülü gibidir. Onca hava kirliliğinin içinde burada soluklanıyorum ve dünyaya da taze bir nefes üflemeye çalışıyorum.
Mehmet FIRAT PÜRSELİM
