Annem, babam, ben, bir de o beraber yaşıyoruz. Ablak bir suratı, kocaman bir ağzı, yemyeşil gözleri var. Karanlıkta görse korkar insan. Çirkinlik yarışmasında birinciliği kimseye bırakmaz vallahi. Hiç hazzetmiyorum ondan. Elinden bir şey de gelmez.…
Yorum BırakKategori: Öykü
Kelimenin tek bir suçu vardı: değer verdiğim bir anda ortaya çıkması. Aslında her şeyin farkındaydım. O doğuştan öyle bir kelimeydi. Olumsuz bir manası vardı ama biliyordum, kötü bir niyeti yoktu. Bazı kelimeler küfür olarak doğar.…
Yorum Bırak
Kasabanın tek fırınında çalışan İsmail, sabah erken saatlerde hamur yoğururken yıllardır değişmeyen rutininin içinde bir şeylerin eksik olduğunu düşünüyordu. Düşünmekle de kalmıyor, kalbinin en derinindeki o kocaman eksikliği; adeta her sabah sırtında taşıdığı un çuvalları…
Yorum Bırak
Yeni taşındığı apartmanda ilk geceyi geçiren Derya, duvarların beklediğinden daha ince olduğunu fark ettiğinde komşularının hayatına istemeden tanık olmaya başladı. Derya, hukuk fakültesi üçüncü sınıf öğrencisiydi. Hayallerinin şehri olan İzmir’e üniversiteyi kazandıktan sonra gelmişti. Bir…
Yorum Bırak
Akşamüzeri canım sıkılınca Refik Abi’nin yanına gitmek istedim. Odasının penceresini tıklattığımda kırık cama sıkıştırdığı, güneşten sapsarı olmuş gazete tomarını çekip çıkararak, “Kapı açık, gel içeri, gel,” dedi. Bir yandan da elindeki telefona bakıp kıs kıs…
Yorum Bırak
Bugün de geç kaldım. Hay aksi! Yine kahvemden bir yudum almadan kendimi sokak kapısında buldum. Bu vakitlerde, sabah öpücüğünü yanaklarıma konduran Poyraz, yalnızlığımın yarısını alıyor, sağ olsun. Alacakaranlığın hâkimiyetinde sessiz bir ahenk yankılandı sanki kulağımda:…
Yorum Bırak
Yılların verdiği alışkanlıkla yine aynı saatte uyandı. Gün ışımış, taptaze bir sabah odaya dolmuştu. Uyku mahmuru gözleri karısı Zehra’yı ararken, o elinde kahvaltı tepsisiyle odaya girdi. Kahvaltının ardından üzerini giydi. Evden çıkarken karısı, “Akşama…
1 Yorum