Bir türlü taşınamayan birinin hayali masasından sesleniyorum size. Yeni eve yerleşmeme daha çok olduğundan ve insanın şeyleri illa görerek yorumlama ihtiyacından dolayı, zihnimin parçalanmışlığını yansıtan […]
Okumaya devam etGün: 8 Ekim 2026
KATEGORİLER
SON YAZILAR
- MASADAKİLER: CANAN UĞURDAĞ
Bu masa üniversitedeki odamda, pencerenin hemen yanında. Gün ışığında çalışmayı seviyorum sanırım. Fotoğrafa bakan fark eder, masam derli topludur. Evde çalışırken de öyle. Akademik yazının da kurmacanın da belli bir disiplin gerektirdiğini hep düşünmüşümdür. Masada bir şeyleri sıraya dizdiğimde zihnimde de bir plan, bir disiplin oluşuyormuş gibi hissediyorum. O yüzden düzen benim için esas. Masanın [...] - MASADAKİLER: DEMET EKER
Masadakiler, dediğinizde aklıma hemen şairin masası geldi. “Masa da masaymış ha” diyor ya. Benimkinin sırtlandıklarını düşünüyorum şu anda, bana mısın der mi taşıdıklarına? Yazmak için her zaman masa aradığım söylenemez. Koltuğun kenarı, otobüsün koltuğu da an gelip masaya dönüşüverir. Benim için hem en mahrem hem en aleni hallerimi yansıtıyor. Düşünsenize aklınızda dönen bir mesele var, [...] - Hümeyra Yargıcı, Zümrüt Karabudak’la Söyleşti
ÖZNE EDEBİYAT SÖYLEŞİLERİ -Zümrüt Hanım merhabalar, Özneedebiyat’a hoş geldiniz. Merhabalar, hoş bulduk. -İlk sorumu bir dizenizle kurayım: “Körler ülkesinde siyahı tanrı bilen” ler arasında şairin konumu nedir sizce? Şair konumu gereği şüphecidir okurun da şüpheci olmasını ister. Çoğunluğun hemen kabullendiği, sorgulamadan itaat ettiği meselelerde bir soru işareti olarak, acaba burada aksi düşünülebilir mi, diyerek okura [...] - MASADAKİLER: EYLEM ATA
Özne Edebiyat’ın sevecen ekibine ilgilerinden ötürü teşekkür ederim. “Masadakiler” köşesine davet etmek için yolladıkları çağrı metninden “samimi bir atmosfer” beklediklerini anladım. Samimiyetle masamdakileri paylaşıyorum. 2016 yılında ilk kitabım Boşlukta Büyüyen yayımlandıktan sonra uzun bir öyküye başlamıştım. Uzun öykü giderek novella halini aldı. Anlatacaklarım o kadar çoktu ki baktım metin novella da değil romana yürüyor. Dokuz [...] - MASADAKİLER: AYŞE ALTINTAŞ
Hiçbir zaman kendime ait bir çalışma masam olmadı, bunu bir eksiklik olarak da görmedim. Uzun çay saatlerim vardır. Hep o vakitlerde yazarım. Zaten kolay kolay sabit oturabilen biri değilim. Oturduğumda ise tam bir sessizlik ararım; sakinliği bulamazsam üzerinde çalıştığım dosyaya odaklanamam. Her yazarın bir ritüeli var sanırım, benimki de bu. Bu eve taşındığımdan beri salon [...]