Çekim tamam. Çok da beceremem genelde ama bu defa fena olmadı sanki. Masamı ilk kez bir fotoğraf karesi içinde görünce özelimi aşikâr edeceğim duygusuna kapıldım önce, ürperdim, sonra geçti bu ürperti; çalıştığın, okuduğun, yazdığın masayı paylaşman yazdıklarını paylaşmandan daha cüretkâr bir tavır değildir çünkü. Görüldüğü üzere bilgisayar kapalı. Böyle olmasında yarar var. Açarsam masaüstündeki “HSD-Yazılar” dizinine tıklamadan edemem. İçimdekilere şöyle bir bakarım, tamamlanmayı bekleyen denemeler vardır. Denemene değer mi diye düşünürüm birkaç dakika. Kesinlikle değmez. O hâlde tıkla da gir…
Yorum Bırak