Hayalperestin masasından merhaba, Bende son on yıldır zaman tersine işliyor. Büyüdükçe kahverengi masalar yerine pembeye kaçar oldum. Salinger’in bir uçurumun kıyısında bütün gün çocukları yakalamak istemesi gibi ben de çocukları, siyah beyaz dünyanın kötülüklerinden ara renge, pembeye çağırmak için yazıyorum. Dolayısıyla masamda, sağımda, solumda hep çocuklar ve çocuk kurmacaları var. Yüz kez silinen, beş yüz kez düzeltilen, olgunlaşmak için bekletilen bir dosya var. Bir tutam uykusuzluk, eser miktarda da yorgunluk var. Fakat ne masamda ne de yüreğimde umutsuzluk, hayal kırıklığı,…
1 Yorum