ERİYEN SAATLER-AHMET RIFAT İLHAN

Yaşanmamış bir hayatı ölüyorum.
kendisiyle hiç kalmamış kendim
aynada canlanan başka yüzler
yer çekimine direnen tutsak uzuvlar
tavında dövülmemiş akışkan demir
parmaklıkları arkamdan çekip çıkıyorum dışarı

akıyor
zaman
erirken
saatler

parmaklıkları açıp giriyorum içeri
tavında dövülmüş sert demir
her biri başka yöne dağılmış özgür uzuvlar
kırılan aynanın her parçası solan yüzüm
kendisiyle kalıyor kendim

Yaşanmamış bir hayatı ölüyorum.

Ahmet Rıfat İLHAN

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir