“çünkü kendinden haberdar değildir.”
-Sühreverdî’ye-
kend’özünü bilmeyen say dünyaya gelmedi
bir kez yüzün görmeyen bildi, ama bilmedi
sözü ağır söyledim şol an dahi “ben” dedim
ne geldim ne de bildim, “öldüm” diyen ölmedi
fütüvvete yol düşür, canı bedenden aşır
ten kaygusunda pişir, Çalap sana “gel” dedi
bu şehrin eğlencesi, hem gündüz hem gecesi
gölgeliktir, nicesi; kaldı eve dönmedi
sen eve dön kalp açık insan hayvandan seçik
niyet kuşan yola çık, ol Resul ki şahidi
sen azizsin sır ehli burakça gök zinetli
“ey insan” yor hikmetli, yol eylesin taş bendi
Yazarın Notu:
Burak Yasin Taş




