Bu fotoğrafta gördüğünüz klasik bir çalışma masası değil, evin mutfak masası. Belki tam da bu yüzden kendimi burada rahat hissediyorum. Yazmak için kapısı kapanan […]
Okumaya devam etYıl: 2026
MASADAKİLER: SELMAN DİNLER
Bir yazarın masası, simyacının laboratuvarı ya da sihirbazın büyü kazanına mı benzer? Gizemli yaratıcılık faaliyetlerinin merkezi, ilham perilerinin ışıklar söndükten sonra dans ettiği bir sunak […]
Okumaya devam et
DÖRT CEMRE
Kasabanın tek fırınında çalışan İsmail, sabah erken saatlerde hamur yoğururken yıllardır değişmeyen rutininin içinde bir şeylerin eksik olduğunu düşünüyordu. Düşünmekle de kalmıyor, kalbinin en derinindeki […]
Okumaya devam et
NAUMBURG’DA TAŞLAŞMIŞ BİR UTA: GÜNTER GRASS VE CANLI HEYKEL
Günter Grass’ı çoğumuz belki de sadece o meşhur “Teneke Trampet” romanıyla tanırız. Hatta adı anıldığında akla ilk gelen eseri çoğu zaman budur. Oysa Grass, yalnızca […]
Okumaya devam et
MACİDE TEYZE
Yeni taşındığı apartmanda ilk geceyi geçiren Derya, duvarların beklediğinden daha ince olduğunu fark ettiğinde komşularının hayatına istemeden tanık olmaya başladı. Derya, hukuk fakültesi üçüncü sınıf […]
Okumaya devam et
GOETHE’NİN KABRİNDE
–Yahya Kemal’in “Rindlerin Ölümü” adlı şiirine nazire– Hâfız’ın gazelleri ıhlamurlara düşermiş, Yeniden akikten göğe cân veren zambakla. Gece, nazlı, rindâne, eteklerin toplarmış, Eski Vaymar’a merhaba […]
Okumaya devam et
MEMET EMMİ
Akşamüzeri canım sıkılınca Refik Abi’nin yanına gitmek istedim. Odasının penceresini tıklattığımda kırık cama sıkıştırdığı, güneşten sapsarı olmuş gazete tomarını çekip çıkararak, “Kapı açık, gel içeri, […]
Okumaya devam et
Bu Hikâye Senden Uzun Osman: Duygudan Çok Düşünceye Yaslanan Bir Oyun
“Bu Hikâye Senden Uzun Osman” oyununa gittim. Şenay Gürler’in sahnelediği tek kişilik bir oyundu. Gürler, diksiyonunu ve ses tonunu beğendiğim sanatçılardandır. Bununla beraber, arka planda […]
Okumaya devam et
HER ŞEY YOLUNDA
Bugün de geç kaldım. Hay aksi! Yine kahvemden bir yudum almadan kendimi sokak kapısında buldum. Bu vakitlerde, sabah öpücüğünü yanaklarıma konduran Poyraz, yalnızlığımın yarısını alıyor, […]
Okumaya devam et
TİKTAKLI İŞLER
Yılların verdiği alışkanlıkla yine aynı saatte uyandı. Gün ışımış, taptaze bir sabah odaya dolmuştu. Uyku mahmuru gözleri karısı Zehra’yı ararken, o elinde kahvaltı tepsisiyle […]
Okumaya devam etSON YAZILAR
- MASADAKİLER: HİCRET BİRİK
Bu fotoğrafta gördüğünüz klasik bir çalışma masası değil, evin mutfak masası. Belki tam da bu yüzden kendimi burada rahat hissediyorum. Yazmak için kapısı kapanan bir odaya ya da kusursuz bir düzene hiçbir zaman sahip olamadım. Ocaktaki yemeğin buharı, aceleyle alınmış notlar, yarım bırakılmış kitaplar ve sürekli yer değiştiren kalemler arasında çayımı içerek çalışıyorum. Mesela [...] - MASADAKİLER: SELMAN DİNLER
Bir yazarın masası, simyacının laboratuvarı ya da sihirbazın büyü kazanına mı benzer? Gizemli yaratıcılık faaliyetlerinin merkezi, ilham perilerinin ışıklar söndükten sonra dans ettiği bir sunak mıdır yazarın masası? Belki başkaları için böyledir ama benim için değil. Fotoğraftaki masayı İkea’dan aldım. Önceki masamı, yazar olmamak için canhıraş bir mücadele verdiğim yıllarda, beni kitaplardan uzak tutması için [...] - DÖRT CEMRE
Kasabanın tek fırınında çalışan İsmail, sabah erken saatlerde hamur yoğururken yıllardır değişmeyen rutininin içinde bir şeylerin eksik olduğunu düşünüyordu. Düşünmekle de kalmıyor, kalbinin en derinindeki o kocaman eksikliği; adeta her sabah sırtında taşıdığı un çuvalları kadar ağır, omuz çökerten bir yük gibi hissediyordu. Kalbi yaşlı bir çınar gibi yorgundu. Mutluluk neydi, nasıl bir histi, bir [...] - NAUMBURG’DA TAŞLAŞMIŞ BİR UTA: GÜNTER GRASS VE CANLI HEYKEL
Günter Grass’ı çoğumuz belki de sadece o meşhur “Teneke Trampet” romanıyla tanırız. Hatta adı anıldığında akla ilk gelen eseri çoğu zaman budur. Oysa Grass, yalnızca romanlarıyla değil; resimle, heykelle, çizgiyle ve tiyatroyla da uğraşan çok yönlü bir sanatçıdır. Bu yüzden “Canlı Heykel” gibi kısa ama katmanlı bir metni okurken, karşımızda sadece bir yazarın değil, aynı [...] - MACİDE TEYZE
Yeni taşındığı apartmanda ilk geceyi geçiren Derya, duvarların beklediğinden daha ince olduğunu fark ettiğinde komşularının hayatına istemeden tanık olmaya başladı. Derya, hukuk fakültesi üçüncü sınıf öğrencisiydi. Hayallerinin şehri olan İzmir’e üniversiteyi kazandıktan sonra gelmişti. Bir yıl devlet yurdunda kalmış, yapamamış, ikinci yıl eve çıkmıştı. Klasikleşmiş “Oğlum oturacak, evi bir an önce boşalt.” ikazından sonra tanıdığı [...]